บทที่ 102 อย่าลืมชวนฉันด้วยล่ะ

บทที่ 102 อย่าลืมชวนฉันด้วยล่ะ

อวี๋ชุนฮวาก็เข้าใจเหตุผลนี้ดี เพียงแต่พอมองท่าทางไม่เอาถ่านของลูกชายคนเล็กแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้ “ฉันก็แค่กลัวว่าเจ้าเด็กเหม็นนี่จะหาเมียไม่ได้น่ะสิ”

“แม่กังวลไปแล้วครับ หรือว่าลูกสะใภ้จะหล่นจากฟ้าได้หรือไง”

“ฮึ~ ไม่แน่อาจจะหล่นลงมาจากฟ้าจริง ๆ ก็ได้นะ?” พูดจบก็ยังเงยหน้าขึ้นมองฟ้า

ทุกคนเพียงแค่หัวเราะ ไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจเลยสักนิด

กู้ซืออวี๋เห็นว่าตอนนี้ไม่มีธุระอะไร จึงเตรียมตัวไปดูที่โรงงานขนาดเล็กเสียหน่อย ระหว่างทางก็บังเอิญเจอกับจี้ซูพอดี

พออีกฝ่ายเห็นกู้ซืออวี๋ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที จากนั้นก็พุ่งเข้ามาดึงมือกู้ซืออวี๋ แล้วพูดด้วยสีหน้าลึกลับว่า “ฉันจะบอกอะไรให้นะ เธอไม่รู้หรอกว่าตอนกลางคืนที่ศูนย์พักยุวปัญญาชนคึกคักขนาดไหน”