กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 101 จดจำบุญคุณของเธอไว้
“ไม่รู้ว่าเดี๋ยวพวกเราจะขอไปเยี่ยมชมสักหน่อยได้ไหมครับ พอดีผมทำงานอยู่แผนกข่าว ไม่แน่ว่าอาจจะขุดคุ้ยข่าวได้บ้าง พอกลับไปก็จะได้ให้คนภายในของเราได้เรียนรู้กันด้วย”
“ได้แน่นอนครับ! พวกเรายินดีต้อนรับมาก หากมีตรงไหนยังไม่ดี ก็หวังว่าสหายซ่งจะช่วยชี้แนะให้พวกเราด้วยนะครับ!” กู้อันปังตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
โอกาสดีขนาดนี้ย่อมปล่อยไปไม่ได้อยู่แล้ว แน่นอนว่าคำพูดรื่นหูก็ต้องพูดด้วย เผื่อผู้นำเหล่านี้อารมณ์ดีขึ้นมาแล้วจะช่วยเสนอความคิดเห็นอะไรให้ได้บ้างไม่ใช่หรือ?
เนื่องจากตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาทานข้าว จึงพาทุกคนไปดูสถานการณ์ในโรงงานขนาดเล็กสองแห่งก่อน
ตอนที่พวกซ่งติงเฉิงไปถึง ที่นี่ก็กำลังยุ่งกันอย่างขะมักเขม้น