กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 27 โดนขโมยขึ้นบ้านแล้ว...
หูเจินเจินที่เติบโตมาด้วยกันกับกู้ซืออวี๋ตั้งแต่เด็กเดินเข้าไปถามไถ่ด้วยความห่วงใย “เธอไม่เป็นไรใช่ไหม? อย่าเสียใจไปเลย ตอนนี้ในท้องเธอยังมีเด็กอยู่อีกคน เพื่อลูก เธอต้องเข้มแข็งเข้านะ!”
กู้ซืออวี๋มองเพื่อนสมัยเด็กคนนี้แล้วพยักหน้าอย่างสุภาพเป็นอย่างยิ่ง “อืม ฉันรู้ ขอบใจที่เป็นห่วงนะ”
พูดจบก็หันไปมองพวกเธอ ถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าในมือของแต่ละคนล้วนหิ้วตะกร้าอยู่
“พวกเธอจะไปทำอะไรกันเหรอ?”
“อ๋อ~ เห็นเขาว่าริมแม่น้ำฝั่งนู้นมีปลา พวกเราก็เลยกะว่าจะไปลองช้อนดูสักหน่อยน่ะ!” พอหูเจินเจินพบว่ากู้ซืออวี๋ไม่ได้คุยยากเหมือนเมื่อก่อน คำพูดคำจาก็เป็นธรรมชาติและกล้าพูดมากขึ้นเยอะ
ทว่าท้ายที่สุดแล้วใคร ๆ ก็ชอบเล่นกับคนหน้าตาดีกันทั้งนั้น