บทที่ 26 กังวลเรื่องคำครหา

บทที่ 26 กังวลเรื่องคำครหา

กู้ซืออวี๋หลับตาลงอย่างว่าง่าย เดิมทีคิดว่าจะนอนไม่หลับเพราะในหัวมีแต่เรื่องวุ่นวายตีกันไปหมด แต่คิดไปคิดมา เธอกลับเผลอหลับไปเสียอย่างนั้น

อวี๋ชุนฮวานั่งอยู่ในห้องของลูกสาวพักใหญ่ เธอมองพวงแก้มซูบผอมซีดเซียวของลูกด้วยใบหน้าปวดใจ

แต่คนเป็นแม่อย่างเธอไม่กล้าแสดงความอ่อนแอต่อหน้าลูกสาว หากแม้แต่ตัวเธอเองยังอ่อนแอจนทนไม่ไหว แล้ววันข้างหน้าจะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร?

ตอนนี้เรื่องราวก็ได้เกิดขึ้นแล้ว การมานั่งโทษตัวเองก็ไม่ใช่สไตล์ของเธอ

ฟ้าถล่มลงมาก็ยังมีคนตัวสูงช่วยค้ำไว้ เรื่องเลวร้ายที่สุดก็เป็นแบบนี้ไปแล้ว มันจะยังเลวร้ายไปกว่านี้ได้สักแค่ไหนกันเชียว?

ดังนั้นอวี๋ชุนฮวาที่คิดตกแล้วจึงก้าวเท้าเดินออกจากห้องไปอย่างผ่อนคลาย หลังจากพักผ่อนได้ครู่หนึ่ง เธอก็ต้องไปทำงานต่อ