กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 23 ปวดใจ~
กู้ซืออวี๋ถูกประคองลงจากรถ เธอสวมกอดอวี๋ชุนฮวาทันที “แม่~ ฉันคิดถึงแม่จังเลย!”
แม้ในสายตาของทุกคน กู้ซืออวี๋จะจากไปเพียงแค่เดือนเดียว แต่สำหรับเธอแล้ว เธอและแม่ห่างเหินกันมานานนับชาติ
ตอนนี้เมื่อเห็นว่าบนผมของแม่มีผมหงอกแล้ว เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าเมื่อก่อนตัวเองไม่รู้จักความเลย
เธอกอดอีกฝ่ายไว้และยังคงคลอเคลียอย่างสนิทสนมตรงซอกคอของอวี๋ชุนฮวา
อวี๋ชุนฮวาถูกลูกสาวออดอ้อนจนหัวเราะออกมา เธอลูบหัวลูกสาวด้วยความเอ็นดู ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสาร “ลำบากแล้ว! กลับมาก็ดีแล้ว! กลับมาก็ดีแล้ว! ไปเถอะ แม่จะไปเชือดไก่ให้ลูกกิน!”
มาถึงตอนนี้ หัวใจของอวี๋ชุนฮวาถึงได้คลายความกังวลลงได้บ้าง