เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 ฉันต้องการห้าร้อยกล่อง
บ่ายวันนั้นจางเหยี่ยนไปบ้านลุงใหญ่อีกครั้ง นั่งคุยเล่นกับปู่สักพัก แล้วเล่าเรื่องที่ให้ท่านปู่ห้าช่วยหาคนปรุงยาให้ปู่ฟังไปด้วย
“อือ! เจ้าทำถูกแล้ว เรื่องนี้ต้องให้ปู่ห้าของเจ้าจัดการถึงจะดีที่สุด”
ไม่งั้นต่อให้หวังดีก็อาจก่อเรื่องยุ่งไม่น้อย“ ปู่พยักหน้าเห็นด้วยกับวิธีของจางเหยี่ยน”
ผ่านการสืบเผ่าพันธุ์มาหลายชั่วคน ตอนนี้หมู่บ้านจางเจียอวี่กลายเป็นหมู่บ้านใหญ่ที่มีกว่าสามร้อยครัวเรือน คนกว่าพันคน
ไม่ว่าจะสิบคนหรือแปดคน ก็ไม่พอความต้องการของคนในหมู่บ้าน
ไม่ว่าจะให้จางเหยี่ยนไปหาเอง หรือให้ปู่ของจางเหยี่ยนไปหา ก็ยังต้องมีคนที่ต้องไม่พอใจ
คนที่ถูกเลือกก็ดีใจ ส่วนคนที่ไม่ถูกเลือกก็ต้องรู้สึกว่าตัวเองถูกมองข้าม หรือถึงขั้นจำแค้นจางเหยี่ยนเพราะเรื่องนี้
“ลุงใหญ่ครับ พี่ ๆ ของผมอายุมากแล้ว แต่พวกกวังจื่ออายุกำลังดี”
ช่วงนี้ลุงช่วยกระตุ้นพวกเขาเยอะ ๆ ปีหน้าเปิดฤดูใบไม้ผลิส่งมาที่ผมพร้อมกันเลย“”