เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 615 บิดเบี้ยว นามธรรม
ตอนที่ 615 บิดเบี้ยว นามธรรม……
ดวงตะวันยามเช้าเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า แสงอาทิตย์สีทองสาดส่องลงมายังยอดเขา
เย่ฉางชิงและจิ่นหลีจูงมือกัน เดินทอดน่องมาหยุดอยู่ที่ใจกลางลานกว้างเป็นครั้งสุดท้าย
เขาหยุดฝีเท้า หันกลับมาเผชิญหน้ากับจิ่นหลี บีบมือของนางเบาๆ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “อาหลี เจ้าไปรอที่ยอดเขาฝั่งโน้นกับพวกท่านอาจารย์ก่อนเถิด ทางด้านข้า…… คงใช้เวลาไม่นานนักหรอก”
ทั้งที่ตัวเขาเองต่างหากที่กำลังจะต้องฝ่าทัณฑ์อริยะอันแสนอันตรายยากคาดเดา ทว่ายามนี้กลับเป็นฝ่ายปลอบโยนจิ่นหลีเสียเอง ด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายสบายๆ
จิ่นหลีมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา คำพูดนับหมื่นพันกลั่นกรองออกมาเป็นประโยคเดียวว่า “ระวังตัวให้มากด้วย”
แม้ว่านางจะมีความเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างเต็มเปี่ยม ทว่าความห่วงใยอาทรก็ยังคงเอ่อล้นออกมาให้เห็นผ่านสีหน้าและแววตาอย่างไม่อาจปิดบัง