เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 614 เฝ้ารอคอยอย่างเงียบงัน
ตอนที่ 614 เฝ้ารอคอยอย่างเงียบงัน……
มองส่งเงาร่างของทุกคนลับหายไปที่เส้นขอบฟ้า ลานหน้าตำหนักบุตรมารก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบเสียที
เย่ฉางชิงถอนหายใจยาวเหยียด ยกมือคลึงแก้มเบาๆ ก่อนหันไปยิ้มกว้างเกินจริงเล็กน้อยให้จิ่นหลีที่อยู่ข้างกาย “เอาเรื่องแฮะ นี่ยังไม่ทันเริ่มฝ่าด่านเคราะห์เลยนะ ก็ได้วางมาดใหญ่โตไปก่อน…… แค่ก ได้ทำให้ศิษย์ร่วมสำนักทุกท่านตื่นตะลึงกันไปรอบหนึ่งก่อนเสียแล้ว”
เขาเองก็คาดไม่ถึงเช่นกันว่าบรรพชนหมื่นทัณฑ์จะลงมือรวดเร็วปานนี้ เรียกตัวระดับสูงของเทือกเขาพฤกษามารมาครบหมดในคราวเดียว ช่วยประหยัดเวลาที่เขาต้องเดินทางไปเยี่ยมเยือนทีละคนไปได้โข
เขามองไปที่จิ่นหลี พบว่าพวงแก้มของนางยังคงเจือสีแดงระเรื่อที่ยังไม่จางหายไปจนหมด แววตาก็ยังดูเหม่อลอยอยู่เล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ายังไม่ฟื้นตัวเต็มที่จากสภาวะถูก ‘รุมล้อมจับจ้อง’ เมื่อครู่นี้