เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 499 บรรยายเต๋าหนึ่งปี
......
“เถ้าแก่มู่เกรงใจไปแล้ว พวกเราล้วนเป็นคนกันเองทั้งนั้น ข้ามอบให้เจ้าเลย!”
กระแสจิตของเย่ฉางชิงดังขึ้นพร้อมด้วยเสียงหัวเราะอันเปิดเผยจริงใจ
ยังไม่ทันสิ้นเสียง ก็เห็นต้นหญ้าน้อยสี่ใบท่ามกลางมวยผมของจิ่นหลีสั่นไหวเบาๆ ใบหญ้าสีเขียวสดชุ่มฉ่ำที่อยู่ริมสุดซึ่งมีประกายแสงไหลเวียนอยู่ตามเส้นใบพลันหลุดร่วงลงมาเอง และลอยละลิ่วตกลงไปทางมู่จี
เย่ฉางชิงหาได้ใส่ใจกับเรื่องนี้แม้แต่น้อย
ก็แค่ใบหญ้าเพียงใบเดียวเท่านั้น สำหรับเขาแล้วเป็นเพียงสิ่งที่สามารถงอกเงยขึ้นมาใหม่ได้ในชั่วพริบตา นับเป็นความสูญเสียอันใดไม่ได้เลย
อย่างไรเสียมู่จีผู้นี้ก็เป็นคนรู้จักที่เขารู้จักมักคุ้นมาตั้งแต่ช่วงแรกๆ ที่อยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชาง ทั้งยังเป็นสายพันธุ์พฤกษาเช่นเดียวกัน ย่อมมีความรู้สึกสนิทสนมใกล้ชิดกันตามธรรมชาติอยู่หลายส่วน