กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 339 จุมพิตแห่งรัก
......
ศาสตราเวทใบหยกค่อยๆ ลดระดับความสูงลงอย่างเชื่องช้า จิตเทวะของเย่ฉางชิงแผ่กระจายออกไปดุจระลอกคลื่นไร้สภาพอย่างเงียบเชียบ รับรู้ถึงกลิ่นอายต่างๆ ภายในเมืองแห่งนี้
ภายในเมืองเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด ผู้คนที่เดินสัญจรไปมาแปดเก้าส่วนล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเพียร โดยมีระดับขอบเขตชักนำปราณเป็นส่วนใหญ่ ทุกคนต่างเร่งฝีก้าวเดินอย่างรีบร้อน ระหว่างคิ้วและสีหน้าส่วนใหญ่แฝงไว้ด้วยความระแวดระวังและความกรำศึกจากการออกเสาะหาวาสนาภายนอกมาตลอดทั้งปี
นานๆ ครั้งจึงจะพอเห็นปุถุชนอยู่บ้าง บ้างก็ตั้งแผงลอยเล็กๆ บ้างก็เป็นลูกจ้างทำงานให้ร้านค้าบางแห่ง ท่าทางของพวกเขาส่วนใหญ่ล้วนสุภาพนอบน้อม กระทั่งเจือความต่ำต้อยเจียมตัวอยู่หลายส่วน