เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 323 คัดลอกเคล็ดวิชา
...
วันรุ่งขึ้น แสงอรุณเริ่มทอประกายจางๆ
เย่ฉางชิงกับจิ่นหลีเดินออกมาจากโรงเตี๊ยมที่พักอาศัยชั่วคราวพร้อมกัน
วันนี้ พวกเขาตั้งใจจะเดินเที่ยวชมเมืองซานเซิ่งที่มีเอกลักษณ์แปลกตาแห่งนี้ให้เต็มอิ่ม
สองฟากฝั่งถนน อาคารบ้านเรือนดูหยาบกระด้างทว่าแปลกประหลาดพิสดาร
ทั้งสองเดินไปหยุดชมไปตลอดทาง ลิ้มลองเนื้อสัตว์อสูรย่างดินอันเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าครึ่งมนุษย์ครึ่งอสูร และดื่มสุราขุ่นที่หมักจากสมุนไพรที่มีรสขมเล็กน้อยบางชนิด
เย่ฉางชิงดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ มองเห็นสิ่งใดก็ดูแปลกใหม่ไปเสียหมด คอยดึงตัวจิ่นหลีถามไถ่โน่นนี่อยู่เป็นระยะ
ครั้นเดินมาถึงหัวมุมถนนที่ค่อนข้างเงียบสงบแห่งหนึ่ง เย่ฉางชิงก็แสร้งเอ่ยปากขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ น้ำเสียงเจือความใคร่รู้บริสุทธิ์ “พี่สาวอาหลี ความเข้าใจของท่าน... เป็นอย่างไรบ้างหรือขอรับ?”