เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 321 เอาไปทั้งหมดเถิด
...
เย่ฉางชิงเพิ่งปลอบใจตนเองเสร็จ และกำลังเตรียมจะย่องเงียบไปยังเป้าหมายถัดไป นั่นคือคลังสมบัติมะเขือเทศในเขตหมัวหลัว
เขาย่อมชอบจัดการเรื่องหนึ่งให้เสร็จสิ้นก่อน เมื่อแต้มวิวัฒนาการมากพอแล้ว ค่อยๆ ควบแน่นผลเต๋าในภายหลัง
ในจังหวะนี้เอง กลิ่นอายแห่งชีวิตอันกว้างใหญ่ไพศาล เก่าแก่โบราณ ทว่าแฝงไว้ด้วยความประหลาดใจระคนสงสัยสายหนึ่ง ก็พลันแผ่ปกคลุมทั่วทั้งพื้นที่คลังสมบัติในชั่วพริบตาราวกับเถาวัลย์ที่มองไม่เห็น!
ประตูใหญ่ของคลังสมบัติเปิดออกอย่างเงียบเชียบ
ที่หน้าประตู มีผู้เฒ่าในชุดคลุมยาวสีม่วงอมเขียวเรียบง่ายผู้หนึ่งยืนตระหง่านอยู่
รูปร่างของเขามิได้สูงใหญ่นัก ใบหน้าเปี่ยมด้วยความเมตตาอารี ในมือถือไม้เท้าเถาวัลย์สีเขียวสดใสราวกับเพิ่งหักลงมาจากต้นไม้หมาดๆ