เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 เจ้าอยากมีชีวิตอยู่หรือไม่
......
วันเวลาสองวันท่ามกลางการรอคอยอันแสนกดดัน ในที่สุดก็ดำเนินมาถึงจุดสิ้นสุด
ปากทางเข้าหมู่บ้านชิงเจี่ยว ริมฝั่งแม่น้ำอวี้ฉิน
ชาวบ้านช่วยกันนำท่อนไม้และลำไผ่มาปลูกสร้างเป็นแท่นบูชายัญอย่างเรียบง่ายที่ริมแม่น้ำ ด้านบนปูทับด้วยผ้าสีแดงผืนใหม่เอี่ยมอันแสบตา
สองข้างของแท่นบูชายัญ จัดวางจานขนมแป้งเนื้อหยาบไม่กี่จานและไหสุราข้าวขุ่นคลั่กหนึ่งไห
ท้องฟ้าเริ่มสว่างรางๆ ทว่าทั่วทั้งหมู่บ้านกลับถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบงันราวกับความตาย
ชาวบ้านต่างมารวมตัวกันอยู่รอบแท่นบูชายัญอย่างเงียบเชียบ ไม่มีผู้ใดเอ่ยปากพูด มีเพียงเสียงลมหายใจอันหนักอึ้งและเสียงสะอื้นไห้สั้นๆ ที่ไม่อาจสะกดกลั้นไว้ได้เป็นครั้งคราว
บนใบหน้าของทุกคนล้วนเต็มไปด้วยความชาชิน ความจนปัญญา และความหวาดกลัวที่ฝังลึกลงไปถึงกระดูกดำ
ท่านป้าอากุ้ยแทบจะถูกสตรีที่คุ้นเคยกันสองคนช่วยกันประคองพามา