เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 300 บทสนทนายามดึกสงัด
......
เสียงร้องไห้ของป้าอากุ้ยค่อยๆ แผ่วเบาลง นางสูดน้ำมูกแรงๆ ใช้หลังมืออันหยาบกร้านปาดเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าอย่างลวกๆ พยายามฝืนเค้นรอยยิ้มที่ดูน่าเวทนายิ่งกว่าร้องไห้ออกมา “ทำให้…… ทำให้ผู้สูงศักดิ์ทั้งสองต้องขบขันแล้ว…… ข้า…… ข้าไม่เป็นอันใดแล้ว……”
นางรีบปูฟูกผ้าห่มจนเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว ท่วงท่าคล่องแคล่วขึ้นมาก ราวกับความแตกสลายเมื่อครู่นี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
“ที่นอนปูเสร็จเรียบร้อยแล้ว บ้านนอกคอกนา คงต้องทำให้ทั้งสองท่านลำบากแล้ว”
นางก้มหน้าต่ำ ไม่กล้าสบตาเย่ฉางชิงและจิ่นหลีอีก น้ำเสียงแฝงความเหนื่อยล้าอ่อนแรง “ดึกมากแล้ว ผู้สูงศักดิ์ทั้งสอง…… รีบพักผ่อนเถิดเจ้าค่ะ”
กล่าวจบ นางก็แทบจะวิ่งหนีเลิกม่านประตูห้องด้านในเดินหายเข้าไป เหลือทิ้งไว้เพียงตะเกียงน้ำมันที่วูบไหวและคนทั้งสองที่ยืนนิ่งเงียบอยู่ในห้องโถง