กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 280 เล่นปาหิมะ
......
นิ้วชี้เรียวยาวขาวผ่องของจิ่นหลี ยกขึ้นชี้ไปยังความว่างเปล่าอย่างเรียบง่ายตามสบาย
หึ่ง——
ม่านพลังโปร่งใสที่ปกคลุมอยู่เหนือศีรษะและขวางกั้นลมหิมะให้แก่คนทั้งสอง สลายหายไปอย่างไร้สุ้มเสียงประดุจฟองน้ำที่ถูกจิ้มแตก
หิมะที่โปรยปรายเต็มท้องฟ้าไร้ซึ่งสิ่งกีดขวาง พลันร่วงหล่นลงมาอย่างอ่อนโยนในทันที ปกคลุมลงบนหัวไหล่ เรือนผม และอาภรณ์ของคนทั้งสองที่อิงแอบกันอยู่ มอบความเย็นสบายจางๆ
เย่ฉางชิงยังคงรักษาท่วงท่าโอบกอดเอาไว้เช่นเดิม ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ราวกับต้องการยืดช่วงเวลาอันแสนอบอุ่นอ่อนโยนนี้ให้นานออกไปอีกสักครู่
เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นจางๆ ของเกล็ดหิมะที่ตกลงบนผิวหนัง ทั้งยังสัมผัสได้ถึงไออุ่นของคนในอ้อมอก