เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 279 ฟ้าดินเวิ้งว้างกว้างใหญ่
......
จิ่นหลีจูงมือเขา ก้าวเดินตรงไปยังขอบหน้าผา
ตรงนั้นทิวทัศน์เปิดกว้าง ทั่วทั้งแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชางล้วนถูกปกคลุมอยู่ภายใต้เกล็ดหิมะที่โปรยปรายไปทั่วทุกสารทิศ
ครั้นเดินมาถึงลานศิลาค่อนข้างเรียบที่มีหิมะทับถมบางกว่าบริเวณอื่นตรงริมหน้าผา จิ่นหลีก็คลายมือที่กุมมือเย่ฉางชิงออกอย่างเป็นธรรมชาติ
นางปัดกวาดหิมะบางๆ บนแผ่นศิลาออก ก่อนจะนั่งลงด้วยท่วงท่าสง่างาม ชุดผ้าโปร่งสีแดงแผ่สยายลงบนผืนหิมะขาวสะอาด ประดุจดอกเหมยสีแดงที่ผลิบานอยู่กลางทุ่งหิมะ
เย่ฉางชิงมิได้ลังเลแม้แต่น้อย รีบนั่งลงเบียดชิดติดกับนางทันที หัวไหล่ของคนทั้งสองแทบจะสัมผัสกัน ต่อให้มีอาภรณ์ขวางกั้นก็ยังคงสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของอีกฝ่าย
เขายื่นแขนออกไป โอบผ่านแผ่นหลังของจิ่นหลีอย่างเป็นธรรมชาติยิ่ง โอบประคองเอวบางของนางไว้เบาๆ เพื่อให้นางเอนกายพิงตนเองได้อย่างสบายยิ่งขึ้น