เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 ผู้ท้าประลอง
......
เย่ฉางชิงมองดูดวงตาที่ทั้งแง่งอนและขุ่นเคืองคู่นั้นของจิ่นหลี ความรู้สึก “น้อยเนื้อต่ำใจ” ในใจเมื่อครู่พลันมลายหายไปจนไร้ร่องรอย เหลือเพียงความแอบดีใจที่แผนการสำเร็จลุล่วง
เขาถือโอกาสชักมือกลับ ทว่ากลับจงใจปล่อยให้ปลายนิ้วลากผ่านแขนเสื้อของนางเบาๆ น้ำเสียงแฝงรอยยิ้มที่ปิดบังอย่างไรก็ปิดไม่มิด “พี่สาวอาหลี ข้านับวันยิ่งอะไรรึ?”
จิ่นหลีถูกท่าทางแสร้งทำเป็นไม่รู้ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกของเขาทำให้ทั้งโกรธทั้งขำ นางยื่นมือออกไปเคาะลงบนหน้าผากของเขาไม่หนักไม่เบาหนึ่งที “นับวันยิ่งไม่มีระเบียบวินัย”
เย่ฉางชิงยกมือขึ้นกุมหน้าผาก ร้อง “ซี้ด” ออกมาอย่างเกินจริง ทว่าแววตายิ่งทวีรอยยิ้มเข้มข้นขึ้น “เจ็บนะ”
“เจ็บก็สมควรแล้ว” จิ่นหลีเบือนหน้าหนี หันไปมองทะเลเมฆนอกหน้าต่าง น้ำเสียงอู้อี้เล็กน้อย “หากยังกล้าเหลวไหลอีก ก็อย่าหวังว่าข้าจะสนใจเจ้าอีกเลย”
แม้ปากจะพูดเช่นนั้น ทว่าความอ่อนลงในน้ำเสียงนั้น แม้แต่ตัวนางเองก็ยังฟังออก
ทว่าเย่ฉางชิงกลับขยับเข้าไปใกล้อีกเล็กน้อย กดเสียงให้ต่ำลง แฝงความเจ้าเล่ห์อยู่หลายส่วน “เช่นนั้นหากพี่สาวอาหลีไม่สนใจข้า มิเป็นการน่าเบื่อแย่เลยรึ?”