เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 ศิษย์อาหญิง
......
ผลักบานประตูห้องเงียบสงบเปิดออก ทิวทัศน์ภายในเรือนหลักก็ปรากฏแก่สายตา
เสี่ยวไป๋กำลังขดตัวอยู่บนม้านั่งริมหน้าต่าง ดวงตาจิ้งจอกที่เดิมทีแสนปราดเปรียวเบิกกว้างจนกลมโต ร่างกายปุกปุยสั่นเทาเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าถูกปรากฏการณ์ประหลาดแห่งฟ้าดินเมื่อครู่ทำให้ตกอกตกใจไม่น้อยเลยทีเดียว
“น่ากลัวจังเลย……” น้ำเสียงเล็กแผ่วของนางแฝงไว้ด้วยความสั่นเครืออย่างมึนงงอยู่หลายส่วน บัดนี้นางพูดภาษาต้าฮวงได้อย่างคล่องแคล่วแล้ว “ไม่รู้ทำไม…… รู้สึกอยากร้องไห้นิดหน่อย”
ยังไม่ทันขาดคำ ขอบตาของนางก็ขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย ราวกับถูกหยาดน้ำตาโลหิตที่โปรยปรายเต็มฟากฟ้านั้นกระตุ้นให้เกิดความโศกเศร้าอาดูรขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
จิ่นหลีก้าวเดินเข้าไปข้างหน้า ยื่นมือออกไปลูบไล้ขนอันนุ่มนิ่มของเสี่ยวไป๋อย่างแผ่วเบา