เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 พฤกษาโบราณดารา
......
ใบหญ้าของเย่ฉางชิงสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น กำลังดื่มด่ำอยู่กับความปีติยินดีของโชคลาภมหาศาลเทียมฟ้า ทว่าพลันตระหนักถึงปัญหาข้อหนึ่งขึ้นมา——เมล็ดพันธุ์มารจำเป็นต้องนำออกมาด้านนอกจึงจะสามารถแก้ไขกฎเกณฑ์ได้
หากอยู่ในมิติระบบ เมล็ดพันธุ์มารจะไม่อาจรับรู้ถึงโลกภายนอก และไม่อาจสัมผัสตัวเขาได้
“แบบนี้แย่แน่...” เขาหดใบหญ้าเกร็งแน่น ลอบชำเลืองมองคางคกกลืนฟ้าที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม
คางคกยักษ์สีเขียวมรกตตัวนั้นกำลังเอียงศีรษะพินิจพิจารณาเขาอยู่ ในดวงตากลมโตดุจดวงตะวันดวงน้อยเต็มไปด้วยแววเฉลียวฉลาด
เย่ฉางชิงมองดูการแจ้งเตือนของระบบด้วยความร้อนรนใจ ทุกวินาทีที่ผ่านไปล้วนหมายถึงแต้มวิวัฒนาการอันล้ำค่าที่กำลังไหลผ่านไปเปล่าๆ
“เอาวะ เสี่ยงเป็นเสี่ยง” เย่ฉางชิงสะบัดใบหญ้า เมล็ดพันธุ์มารสีทองหม่นพลันปรากฏขึ้นตรงปลายยอดหญ้าในชั่วพริบตา