เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 เมล็ดพันธุ์มารประเคนตัวให้ถึงที่
......
เดิมทีเมื่อครู่เย่ฉางชิงกำลังครุ่นคิดว่า ในเมื่อกำลังเสริมไล่ตามมาถึงแล้ว ตนเองควรจะงัดเอาบารมีจักรพรรดิ หรือไม่ก็ปราณบรรพกาลออกมาใช้ดีหรือไม่?
ให้ตนเองควบคุมคางคกกลืนฟ้าเอาไว้ แล้วปล่อยให้เจ้าเทียนอิ่งกับเทียนเหยียนเป็นฝ่ายโจมตีสร้างความเสียหาย
ทว่าในยามนี้เขาก็ได้สติกลับคืนมาแล้ว เจ้าคางคกตัวนี้ดูเหมือนจะไม่ได้คิดจะกินเขาเลยนี่นา!
หากคิดจะกินจริงๆ ก็แค่เรื่องอ้าปากงับคำเดียวไม่ใช่หรือ?
"เฮ้อ!! เจ้าคางคกตัวนี้คิดจะทำอะไรกันแน่เนี่ย?"
เขาเป็นประเภทขายตัวแต่ไม่ขายศิลปะนะ!
เย่ฉางชิงเอนกายพิงนั่งอยู่ข้างต้นไม้ทอง จ้องมองผลไม้ทองหลายลูกที่งอกอยู่บนต้นพลางครุ่นคิดบางอย่าง
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็คงทำได้เพียงฝืนใจเก็บค่าชดเชยความเสียหายทางจิตใจเสียหน่อยแล้ว