เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 เหมืองผลึกทมิฬอัคคีสวรรค์
......
ซ่างกานจิง ภายในเรือนรับรอง
จิ่นหลีนั่งขัดสมาธิอยู่ภายในห้องบำเพ็ญเพียร รอบกายมีแสงสีแดงพลุ่งพล่านไหลเวียน
ร่างกายฝั่งนี้ของเย่ฉางชิงหมอบอยู่บนศีรษะของจิ่นหลี ครั้นจิตสำนึกหวนคืนสู่ร่างนี้ ประกายแสงสีเขียวก็วาบขึ้น แปลงกายเป็นรูปลักษณ์เด็กชายตัวน้อยในทันที
ดวงตาที่เดิมทีจดจ่ออยู่กับการบำเพ็ญเพียรของจิ่นหลีพลันเบิกกว้างขึ้นฉับพลัน พลังวิญญาณที่โอบล้อมรอบกายไหลย้อนกลับคืนสู่ร่างราวกับกระแสน้ำลด
นางจ้องมองเด็กหนุ่มที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น ใบหน้างามเต็มไปด้วยความตกตะลึง “เสี่ยวชิง เหตุใดเจ้าจึงจบสิ้นรวดเร็วนักเล่า”
ในแววตาของนางเปี่ยมไปด้วยความสงสัย นี่เพิ่งจะผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วยามเองมิใช่หรือ
“พี่สาวอาหลี ท่านไม่รู้อะไรเสียแล้ว แดนมายาบรรพกาลแห่งนี้...” เย่ฉางชิงเอ่ยอธิบายอย่างคร่าวๆ โดยอ้างความสามารถของระบบว่าเป็นพรสวรรค์ติดตัวของตนเอง