กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 แดนมายาบรรพกาล ก็แค่บุฟเฟต์เท่านั้น
......
นิ้วมืออันผอมแห้งเหี่ยวย่นของบรรพชนเทียนฉานตวัดวาดวิถีอันลี้ลับสายหนึ่งกลางอากาศ วังวนมิติพลันขยายใหญ่ขึ้นอีกหลายเท่าตัว แผ่กลิ่นอายดั้งเดิมราวกับยามฟ้าดินแรกเปิดออกมา
สี่บรรพชนใหญ่ลงมือพร้อมกัน แสงสี่สีถักทอเข้าด้วยกันเป็นตาข่าย ตรึงวังวนมิติเอาไว้อย่างแน่นหนา
บรรพชนหมื่นทัณฑ์ลูบเคราพลางหัวเราะร่า “เจ้าตัวน้อยทั้งหลาย จงเข้าไปเถิด จงจำไว้ว่าเมล็ดพันธุ์มารย่อมเลือกนายด้วยตนเอง ไม่อาจบังคับฝืนใจได้”
สิ้นเสียงพูด แรงดูดอันไร้รูปร่างสายหนึ่งก็แผ่ซ่านออกมาจากใจกลางวังวนมิติ
เหล่าพืชวิญญาณทั่วทั้งขุนเขาพลันเดือดพล่านขึ้นมาทันที ต่างแย่งชิงกันอย่างไม่ยอมน้อยหน้าพุ่งทะยานเข้าสู่ทางเข้า