เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 เปิดเผยความจริง
......
เหาะเหินอยู่เหนือหมู่เมฆ ลำแสงสองสายพุ่งแหวกผ่านฟากฟ้าอันกว้างใหญ่
ชุดกระโปรงสีแดงของจิ่นหลีสะบัดพริ้วดังพรึ่บพรั่บ นางยังคงปิดปากเงียบไม่เอ่ยวาจาตลอดทาง มีเพียงใบหญ้าบนเรือนผมเท่านั้นที่ขยับสั่นไหวไปมาอย่างไม่อยู่นิ่ง
“เสี่ยวชิง...” สือเหมี่ยวเหมี่ยวทนเก็บความสงสัยไว้ไม่ไหว พลันหันขวับมามอง เรือนผมสีฟ้าปลิวไสวท่ามกลางกระแสลม ดวงตาส่องประกายใคร่รู้ “ยามนี้ไม่มีคนนอกแล้ว รีบเล่ามาเร็วเข้าว่าเจ้าไปเจออะไรมาในแดนลับบ้าง?”
ใบหญ้าของเย่ฉางชิงสั่นไหวเล็กน้อย ม้วนพันเส้นผมของจิ่นหลีแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เขาสัมผัสได้ว่า ความเร็วในการขี่กระบี่เหินเวหาของจิ่นหลีดูเหมือนจะช้าลงหลายส่วน
อันที่จริงเย่ฉางชิงครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลาว่าควรจะบอกความจริงเรื่องนี้แก่จิ่นหลีดีหรือไม่
ตัวเขาควรจะสร้างความประหลาดใจให้แก่จิ่นหลี หรือควรจะบอกความจริงอย่างตรงไปตรงมาดีเล่า?