เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 อาการแทรกซ้อนที่หลงเหลือจากแดนมายา
......
หันศีรษะมองไป แลเห็นเพียงเงาร่างสีแดงหนึ่งสีฟ้าหนึ่งสองสายกำลังขี่กระบี่เหินเวหาตรงเข้ามา
ชุดกระโปรงสีแดงของจิ่นหลีดูสดใสเจิดจ้าเป็นพิเศษท่ามกลางแสงตะวัน เรือนผมสีฟ้าของสือเหมี่ยวเหมี่ยวพลิ้วไสวไปตามสายลม
ดวงตาของเย่ฉางชิงสว่างวาบ ปอยผมใบหญ้าพลันโบกสะบัดอย่างร่าเริงขึ้นมาทันที
ครั้นจิ่นหลีร่อนลงสู่พื้น นางก็รีบนั่งยองๆ ลงทันที ประคองใบหน้าเล็กๆ ของเย่ฉางชิงเอาไว้ เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย “เสี่ยวชิง เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”
เมื่อมองเห็นใบหน้างดงามประณีตของจิ่นหลีที่อยู่ใกล้แค่คืบ บนใบหน้านั้นฉายแวววิตกกังวลอย่างชัดเจน เย่ฉางชิงก็เผลอกลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว รีบส่ายศีรษะพัลวัน “ข้าไม่เป็นไรขอรับ พี่สาวอาหลี”
ยามนี้หุบเขาหมอกเทพวุ่นวายโกลาหลราวกับหม้อโจ๊กเดือดไปเรียบร้อยแล้ว