เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 แท่นบูชากำลังไล่ตามพวกเรา!
......
จิ่นหลีจูงมือทั้งสองคนไว้ ท่ามกลางชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีแดงที่พลิ้วสะบัดร่างก็ทะยานขึ้นสู่กลางเวหา พุ่งตรงไปในทิศทางตรงกันข้ามกับแท่นบูชาอย่างรวดเร็ว
ปราณอูมรณะห่อหุ้มคนทั้งสามไว้ดุจเยื่อกระดาษอันเหนียวหนืด ท่ามกลางความโกลาหลแห่งนี้ ทิศทางได้สูญเสียความหมายไปนานแล้ว——ไม่มีขอบเขตฟ้าดิน ไม่มีจุดสิ้นสุด กระทั่งกาลเวลายังราวกับหยุดนิ่ง
วาสนาประดุจจอกแหนกลางม่านหมอก ล้วนขึ้นอยู่กับโชคชะตาที่จะพานพบโดยบังเอิญ
ไม่รู้ว่าเหาะเหินมานานเท่าใด จู่ๆ เย่ฉางชิงก็หยุดชะงักกะทันหัน
แทบจะในเสี้ยววินาทีเดียวกัน จิ่นหลีและสือเหมี่ยวเหมี่ยวก็หยุดร่างลงเช่นกัน ทั้งสามคนประสานใจกันราวกับใช้ประสาทสัมผัสร่วมกัน
“เสี่ยวชิง...” สือเหมี่ยวเหมี่ยวหันลำคอเล็กน้อย เรือนผมสีฟ้าปัดผ่านหลังมือของจิ่นหลี
น้ำเสียงของนางตึงเครียด “ข้าหลงเข้ามาในแดนมายาอีกแล้วใช่หรือไม่?” ขนตาสั่นระริกเบาๆ “เหตุใดผลชะตาปฐพีจึงยังคงอยู่ด้านหลังพวกเราอีก?!”