เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 ผลโลหิตมรกต สิ้นสุดการเก็บตัวฝึกตน
......
เย่ฉางชิงเพ่งสายตามองออกไป ผู้บำเพ็ญเพียรระดับสี่ที่เพิ่งหลบหนีไปเมื่อครู่ถูกกิ่งหลิวแทงทะลุร่างและแขวนห้อยหัวอยู่บนต้นไม้จริงๆ เสียด้วย
แขนขาทั้งสี่ของเขายังคงกระตุกไปมาอย่างไร้สติ ดวงตาทั้งคู่เบิกโพลงแทบจะถลนออกจากเบ้าเพราะความหวาดกลัว ในลำคอส่งเสียงสะอื้นโหยหวนใกล้สิ้นใจ ฟังดูน่าสยดสยองอย่างยิ่งท่ามกลางกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งไปทั่ว
ในตอนนั้นเอง ห้วงมิติเบื้องหน้าต้นหลิวพลันเกิดระลอกคลื่นสั่นไหว ประหนึ่งผิวน้ำที่ถูกก้อนกรวดซัดจนแตกกระจาย
สตรีผู้หนึ่งที่มีกิ่งหลิวสีแดงคล้ำพันรอบกายก้าวเดินออกมาจากระลอกคลื่นนั้น กิ่งหลิวด้านหลังนางพลิ้วไหวปั่นป่วน บนผิวหนังที่มีลวดลายดุจเปลือกไม้มีหยาดโลหิตซึมออกมาเป็นจุดๆ มีเพียงใบหน้านั้นที่ขาวซีดงดงามประณีตอย่างน่าประหลาด
นางย่อเข่าคารวะเล็กน้อย น้ำเสียงแหลมคมราวกับเล็บมือขูดผ่านคันฉ่องทองแดง "คารวะศิษย์พี่เสี่ยวลวี่"
เย่ฉางชิงถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะตั้งหลักให้มั่นคง ลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยเรียกออกไป "พี่สาวหลิว"