เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 วันที่เจ็ดเดือนเก้า
......
แสงจันทร์สาดส่องลงบนป้ายหลุมศพ รอยสลักเหล่านั้นดูชัดเจนเป็นพิเศษ
จิ่นหลียืนนิ่งอยู่หน้าหลุมศพ ปลายนิ้วลูบไล้ชื่อบนป้ายศิลาอย่างแผ่วเบา ท่าทางอ่อนโยนราวกับกลัวว่าจะสัมผัสโดนใครเข้าจนเจ็บปวด
นางหยิบสิ่งของออกมาจากถุงเก็บของสองสามอย่าง ได้แก่ สุราใสหนึ่งกา ขนมอบสองสามอย่าง และม้วนภาพวาดอักษรที่เหลืองกรอบหนึ่งม้วน
เย่ฉางชิงยืนอยู่ด้านข้าง มองดูจิ่นหลีจัดวางขนมอบอย่างเป็นระเบียบ จากนั้นรินสุราหนึ่งจอกแล้วสาดลงหน้าหลุมศพอย่างแผ่วเบา
"ท่านอาจารย์" น้ำเสียงของนางแผ่วเบายิ่งนัก ราวกับกลัวว่าจะปลุกอะไรบางอย่างให้ตื่นขึ้น "ศิษย์มาเยี่ยมท่านแล้ว"
สายลมยามค่ำคืนพัดผ่าน ใบไผ่เสียดสีกันดังซ่าๆ ราวกับกำลังตอบรับคำพูดของนาง
จิ่นหลีคุกเข่านั่งลงหน้าหลุมศพ คลี่ม้วนภาพวาดอักษรนั้นออก