เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 วิชาจำแลงสายรุ้ง วันครบรอบวันตาย
......
รัตติกาลลึกล้ำ บนยอดเขากุยอวิ๋นแสงดาวพราวพร่างดุจสายน้ำ
จิ่นหลีนั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นบัว พลังวิญญาณไหลเวียนไปทั่วร่าง ทุกลมหายใจเข้าออก เจตจำนงกระบี่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ
กระทั่งนางเก็บพลังและลืมตาขึ้น นอกหน้าต่างก็อาบไล้ไปด้วยแสงจันทร์เต็มลานบ้านเสียแล้ว
นางลุกขึ้นยืน ปลายนิ้วตวัดเบาๆ กระบี่ยาวสีแดงเพลิงเลือนรางที่เปล่งประกายเย็นเยียบวับวาวก็ตกลงมาอยู่ในฝ่ามือ
“พี่สาวอาหลีจะออกไปฝึกกระบี่หรือขอรับ?” เดิมทีเย่ฉางชิงนอนหมอบดูดาวอยู่ริมหน้าต่าง ครั้นเห็นดังนั้นก็กระโดดลงมาทันที ใบหญ้าบนศีรษะส่ายไปมาตามจังหวะ
จิ่นหลีพยักหน้า ฝีเท้ามิได้หยุดชะงัก
เย่ฉางชิงกลอกตาไปมา วิ่งเหยาะๆ ตามไปสองก้าว “เอ่อ... พี่สาวอาหลี ข้าขอเรียนวิชาจำแลงสายรุ้งได้หรือไม่ขอรับ?”