เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 เศษชิ้นส่วนที่กลิ่นอายเต๋ามิเสื่อมคลาย
เศษชิ้นส่วนชิ้นนี้กับชิ้นที่เหออิงจวิ้นเพิ่งซื้อมา ไม่อาจกล่าวว่าเหมือนกันราวกับแกะ ได้แต่กล่าวว่า ไม่เหมือนกันเลยแม้แต่น้อย
เจ้าของแผงลอยมองเหออิงจวิ้นทีหนึ่ง แล้วหันไปมองจิ่นหลีกับสือเหมี่ยวเหมี่ยวที่อยู่ข้างๆ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า “ท่านนักพรตผู้นี้ เศษชิ้นส่วนชิ้นนี้เป็นของล้ำค่าที่ข้าน้อยได้มาอย่างยากลำบาก อย่างน้อยต้องใช้หินวิญญาณห้าสิบก้อน”
เหออิงจวิ้นได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้างจนกลมโต ตะโกนเสียงดังว่า “อะไรนะ? หินวิญญาณห้าสิบก้อน? นี่เจ้าปล้นเงินกันชัดๆ! ของพังๆ แค่นี้ อย่างมากก็มีค่าแค่หินวิญญาณห้าก้อนเท่านั้น!”
เจ้าของแผงลอยส่ายหน้าอย่างจนปัญญา เอ่ยว่า “ท่านนักพรต หากท่านตั้งใจจะซื้อจริงๆ พวกเราก็พอจะพูดคุยต่อรองกันได้ แต่หินวิญญาณห้าก้อนมันน้อยเกินไปจริงๆ ขอรับ”