เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 นักพรตต้าเต๋อ
.
จิ่นหลีหาได้ใส่ใจพวกที่เดินอวดโฉมโชว์ตัวเหล่านี้ไม่
ในอาณาเขตของแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชาง หากนางต้องการความยิ่งใหญ่อลังการ ไม่ว่าจะเป็นการตีฆ้องร้องป่าว ยืนเรียงแถวต้อนรับสองข้างทาง หรือมังกรเหินหงส์ร่ายรำ ล้วนเป็นเรื่องง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ
ทว่าจิ่นหลีกลับอยากทำตัวเรียบง่ายไม่โดดเด่น นางก้าวเดินเข้าสู่ตัวเมืองไปทีละก้าวอย่างช้าๆ นี่ก็ถือเสียว่าเป็นการเดินสำรวจความเป็นอยู่ของราษฎรก็แล้วกัน
เดินเล่นผ่อนคลาย เดินชมตลาดไปเรื่อยๆ ก็ดีไม่น้อยเช่นกัน
ระหว่างทางก็มีศิษย์ไท่ชางและคนจากขุมอำนาจใหญ่บางส่วนจำจิ่นหลีได้ และอยากจะเข้ามาทักทายพูดคุยด้วย ทว่าล้วนถูกเมินเฉยอย่างไร้เยื่อใยทั้งหมด
ยิ่งเดินลึกเข้าไปด้านใน ถนนหนทางก็ยิ่งกว้างขวางขึ้นเรื่อยๆ อาคารสิ่งปลูกสร้างสองฟากฝั่งก็ยิ่งใหญ่โตโอฬารมากขึ้นเช่นกัน