กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 เพื่อนบ้านของข้า เหตุใดถึงถูกหลอมกลายเป็นโอสถไปเสียแล้ว
แดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชาง ภายในตำหนักใหญ่ยอดเขาหลัก
หลี่อวี้ชางคุกเข่านั่งอยู่หน้าโต๊ะหยก สีหน้าเดี๋ยวคล้ำเดี๋ยวใสไม่แน่นอน
ฝั่งตรงข้าม บุรุษวัยกลางคนในชุดนักพรตทองม่วงผู้หนึ่งกำลังชงชาอยู่——เขาผู้นั้นก็คือประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ชางหลี่เสวียนเทียนนั่นเอง
หลี่อวี้ชางก้มศีรษะต่ำ น้ำเสียงทุ้มต่ำ “ท่านพ่อ การเดินทางไปยังเจี้ยนหยวนครั้งนี้ ลูก ไม่ได้สิ่งใดติดมือกลับมาเลย ขอท่านพ่อลงโทษด้วยขอรับ”
หลี่เสวียนเทียนรินชาพลางทอดสายตามองหลี่อวี้ชาง เอ่ยเสียงเรียบ “ไม่เป็นไร เรื่องของวาสนาไม่อาจฝืนบังคับได้”
หลี่อวี้ชางเงยหน้าขึ้น แววตาพาดผ่านความไม่ยินยอมสายหนึ่ง “แต่ว่าจิ่นหลีคนนั้น”