เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 ทรมานหญ้าน้อย
“ซ่า——”
เย่ฉางชิงสะบัดใบหญ้าอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก แสงรัศมีอันเจิดจ้าสายหนึ่งพลันเบ่งบานออกมาจากหว่างใบหญ้า
แลเห็นปลายกระบี่หวนอวี่ขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางอากาศ ลอยนิ่งอยู่ใจกลางห้อง
ทว่าในยามนี้กลับมิได้แผ่แรงกดดันใดๆ ออกมาแม้แต่น้อย ดูเก่าแก่โบราณอย่างหาที่เปรียบมิได้
เรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้ เย่ฉางชิงไม่สามารถขับเคลื่อนมันได้เลยแม้แต่น้อย ยามนี้จึงทำได้เพียงนำมาใช้เป็นวัตถุดิบเท่านั้น
“ว้าว!” สือเหมี่ยวเหมี่ยวอุทานออกมาเสียงดัง ดวงตาเบิกกว้างกลมโต
นางยื่นปลายนิ้วออกไปอย่างระมัดระวัง แตะลงบนลวดลายโบราณบนพื้นผิวของปลายกระบี่อย่างแผ่วเบา “จริง นี่คือปลายกระบี่หวนอวี่จริงๆ ด้วย!”
จิ่นหลีเองก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน ปลายนิ้วค่อยๆ ลูบไล้ไปตามขอบของปลายกระบี่อย่างเชื่องช้า