เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 หญ้าบ้านนอกเข้ากรุงแล้ว
เย่ฉางชิงคิดไตร่ตรองไว้เรียบร้อยแล้ว
ถึงเวลานั้นตนเองก็จะกระดกยาฆ่าหญ้าไป่เฉ่าคูให้หนำใจ ยอมเป็นหยกที่แตกสลายดีกว่ากลายเป็นโอสถ!
สตรีชุดแดงสรงน้ำเสร็จแล้วก็มิได้จากไป หากแต่เริ่มบำเพ็ญเพียรอีกครั้ง
เย่ฉางชิงดูไม่เข้าใจ จึงทำได้เพียงยืนชื่นชมอยู่ด้านข้างอย่างเงียบเชียบ——ระบำกระบี่เรือนร่างหยก
“งดงามยิ่งนัก!”
“หากได้คบหาดูใจกับสาวงามเช่นนี้ ต่อให้ข้าต้องเป็นอมตะไม่แก่ไม่ตายข้าก็ไม่มีคำบ่นเลยสักคำ”
เย่ฉางชิงลอบทอดถอนใจอยู่ในใจ ใบอ่อนสองใบแกว่งไกวไปมาซ้ายขวาอย่างไม่มีอะไรทำ
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใด ผ้าโปร่งสีแดงก็ลอยพลิ้วขึ้นเบาๆ เพียงชั่วอึดใจ ก็ปกปิดทิวทัศน์อันงดงามล่มเมืองนั้นเอาไว้จนมิดชิด
ครั้นเย่ฉางชิงได้สติกลับคืนมา สตรีชุดแดงก็ลอยมาหยุดอยู่ข้างกายเขาเรียบร้อยแล้ว