เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ดูปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดีอะไร
จวบจนกระทั่งเที่ยงคืน จิ้งจอกขาวก็ยังคงไม่ปรากฏตัวออกมา
“ดูท่า คงจะไม่กลับมาอีกแล้วจริงๆ”
ท่วงท่าอันมีเสน่ห์ในตอนปัสสาวะครานั้น ยังคงทำให้เย่ฉางชิงจดจำได้ไม่ลืมเลือน และคิดถึงอยู่ไม่น้อย
“ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้นางจะมาสรงน้ำหรือไม่”
เย่ฉางชิงเริ่มตั้งตารอคอยรุ่งเช้าของวันพรุ่งนี้เสียแล้ว
หาใช่เพื่อจะเจริญหูเจริญตาเต็มอิ่มไม่ เพียงแต่เขาเป็นหญ้าต้นเดียวอยู่มานาน ก็รู้สึกเหงาอยู่บ้างจริงๆ
น่าเสียดาย ที่หญ้าข้างๆ เหล่านี้ระดับต่ำเกินไป ทั้งยังไม่มีสมองอีกด้วย
ภายใต้แสงจันทร์อันอ่อนโยน เย่ฉางชิงสะลึมสะลือ เคลิบเคลิ้มไปกับสายลมยามราตรี กำลังจะผล็อยหลับไป
ทว่าในจังหวะนี้เอง เสียงสวบสาบแผ่วเบาสายหนึ่งก็ดังขึ้น ทำให้เขาสะดุ้งเฮือกจนตื่นเต็มตา