เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 299 ชั่วขณะของสรรพชีวิต
เมื่อเสียงของชายชราเงียบลง
กร๊าก——! ตู้มตู้มตู้ม——!
พื้นที่ชั้นหนึ่งของเจดีย์โลกทั้งมวล ซึ่งเป็นโลกจักรวาลที่วิวัฒนาการมาจากจักรวาลกระดานหมาก ส่งเสียงครวญครางที่ไม่อาจแบกรับภาระได้อีกต่อไป!
โดยมีกระดานหมากที่ลอยอยู่เป็นศูนย์กลาง รอยแยกมิติขนาดมหึมาที่ตัดสลับกันไปมาและลึกสุดหยั่งถึงนับไม่ถ้วนได้แผ่ขยายออกไปราวกับใยแมงมุมในชั่วพริบตา!
ความมืดมิดอันเงียบงันที่แสดงถึงพลังแห่งระเบียบของชายชรา และแสงดาราที่แตกสลายซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของแสงแห่งชีวิตจากหมากขาวของหย่งเยี่ย ได้พังทลายลงอย่างรุนแรง!
เมื่อทุกอย่างกลับคืนสู่ปกติ หย่งเยี่ยพบว่าตนเองยังคงยืนมองชายชราอยู่ไม่ไกล
เขายืนอยู่ไม่ไกล ร่างกายยังคงหลงเหลือความรู้สึกสั่นสะท้านที่หยั่งลึกถึงดวงจิตวิญญาณจากการล่มสลายของจักรวาลเมื่อครู่
เบื้องหน้าคือพรมแสงแห่งฟ้าบุพกาลที่กลับคืนสู่สภาพเดิม โดมเมฆดาราที่หมุนวนอย่างลึกล้ำ และกระดานหมากขนาดมหึมาที่ลอยอยู่ ซึ่งบัดนี้ว่างเปล่าไร้หมากแม้แต่ตัวเดียว
ชายชราผมขาวนั่งอยู่ตรงข้าม สีหน้าสงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณ ราวกับว่าการประลองหมากเมื่อครู่เป็นเพียงภาพหลอน