กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 197 ชีวิตที่ถูกเขียนบทเอาไว้ล่วงหน้า
หย่งเยี่ยจรดพู่กันลงแล้วอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเลื่อนลอยชั่วขณะ
เขาไม่รู้ว่าเหตุใดตนถึงเขียนประโยคเช่นนี้ออกมา
ราวกับว่าตัวอักษรเหล่านี้ผุดออกมาจากห้วงความคิดของเขาเอง มีใครบางคนยืมมือเขาเพื่อเขียนมันออกมา
ตัวอักษรเพียงไม่กี่ตัว เขียนบรรยายถึงจุดจบของผู้เฒ่าผู้แก่ที่นี่นับไม่ถ้วน
สิ่งที่พวกเขาเฝ้ามองไม่ใช่ประตูเหล็กของลานบ้าน แต่เป็นความหวังว่าเงาร่างที่เฝ้าคิดถึงเช้าค่ำจะปรากฏตัวขึ้นนอกประตูเหล็กนั้น
พวกเขาจะได้เห็นเป็นคนแรก และจากที่นี่ไปอย่างดีใจสุดขีด
ทว่าจนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต บางคนในหมู่พวกเขาก็ยังไม่เห็นเงาร่างที่เฝ้ารอ
นี่คือโชคชะตาของผู้เฒ่าผู้แก่ที่นี่งั้นหรือ?