บทที่ 71: วิกฤติแท่นประหาร!

บทที่ 71: วิกฤติแท่นประหาร!

“เดี๋ยวนี้แหละ!”

ขณะที่ลอร์นกับอาโอคิยิกำลังพันตูอยู่บนทุ่งน้ำแข็ง ร่างสีชมพูก็ลอบพุ่งไปยังแท่นประหาร

ใต้เลนส์แว่นตากันแดดของโดฟลามิงโกส่องประกายเย็นเยียบเจ้าเล่ห์

เขากางนิ้วทั้งห้าออก เส้นด้ายโปร่งใสพุ่งออกไปราวกับอสรพิษแลบลิ้น ส่งเสียงแผ่วเบา “ซี่ๆ” กรีดผ่านอากาศ

“ฟุฟุฟุฟุฟุ! พลเรือเอกอาคาอินุ ข้ามาช่วยเจ้าแล้ว!”

เส้นด้ายเหล่านั้นเร็วเสียจนแทบมองไม่เห็น พันเข้าหาแท่นประหารอย่างเงียบเชียบ โดยมีเป้าหมายตรงไปยังอาคาอินุผู้ถูกมัดไว้ด้วยโซ่หินไคโร

เพียงกระชับเส้นด้าย เขาก็สามารถลากอาคาอินุพร้อมโซ่ตรวนออกไปได้ทั้งคน

“ฝันไปเถอะ!”