บทที่ 70: อาโอคิยิลงมือ! มหาสมุทรเยือกแข็ง!

บทที่ 70: อาโอคิยิลงมือ! มหาสมุทรเยือกแข็ง!

“จิ๊... ช่างวุ่นวายเสียจริง”

เสียงเอื่อยเฉื่อยเสียงหนึ่งดังขึ้นจากริมสนามรบ อาโอคิยิ คุซันนั่งอยู่บนโขดหินสูงเพียงครึ่งคน เขาค่อยๆ ถอดผ้าปิดตาออก ขยี้หางตา จากนั้นจึงลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายครั้งใหญ่

ข้อต่อของเขาลั่นกรอบแกรบอยู่หลายครั้ง เขาพ่นลมหายใจสีขาวออกมา ก่อนจะแตกสลายเป็นกลุ่มหมอกเล็กๆ ท่ามกลางลมทะเล

“ถึงเวลาทำงานแล้ว”

เขาย่อตัวลง คุกเข่าข้างหนึ่ง นิ้วเรียวยาวแนบลงบนพื้น

ชั่วขณะนั้น แม้แต่สายลมโดยรอบก็พลันสงบนิ่ง

บริเวณที่ฝ่ามือของเขาสัมผัสพื้น เกล็ดน้ำค้างแข็งบางๆ ค่อยๆ แผ่ขยายออกไปอย่างไร้สุ้มเสียง

“ยุคน้ำแข็ง——!”

แกร๊ก——!