กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลายสิบชั่วโมงต่อมา คอร์กีลงพื้นที่สนามบินหวงฮวา
เหลียงเฉินปฏิเสธรถส่วนตัวที่ไป๋เสวียนจะมาส่งอย่างสุภาพ พอออกจากโถงสนามบินก็เห็นซานตาน่าสีเขียวที่จอดอยู่ข้างถนน ซึ่งด้านข้างตัวรถพิมพ์ว่า “I CS” ได้ในพริบตา
รถคันนี้ของพ่อไม่เพียงซื้อมาแต่เนิ่น ๆ ตอนซื้อก็เป็นรถมือสองแล้ว ตรวจสภาพรถประจำปีทีไรก็ผ่านแบบเฉียดฉิวทุกครั้งในระดับฝีมือ ไม่คิดว่าประคองไปประคองมาจะทนใช้ได้ตั้งหลายปี
“พ่อ ผมกลับมาแล้ว”
เหล่าเหลียงมองลูกชายร่างสูงผึ่งผายของฝั่งตัวเอง นิ่งไปพักหนึ่ง ก้มหน้าอืออือสองที เดินมาดึงกระเป๋าเดินทางอ้อมไปด้านหลัง โบกมือพูดว่า “ขึ้นรถก่อนไป”