เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทุกคนใน ROX เดินลงจากเวทีการแข่งขัน สเมบเดินอยู่ท้ายแถว
เขาอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมอง พอดีเห็นภาพทุกคนใน GT อาบสายฝนสีทอง ชูถ้วยรางวัลขึ้นสูง
ความรู้สึกเจ็บจี๊ดในใจจู่โจมขึ้นมาอย่างฉับพลัน สเมบผู้ซึ่งจิตใจแข็งแกร่งมาโดยตลอด ในวินาทีนี้ น้ำตาร้อนๆ ก็เอ่อล้นออกมาทันที
โนเฟ่สังเกตว่ามีคนตามมาไม่ทัน หันกลับไปมอง ก็เห็นน้ำตาของสเมบไหลร่วงลงมาตามข้างแก้ม โนเฟ่ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถูกอารมณ์นั้นติดมาเช่นกัน จมูกก็พลอยตึงขึ้นมาเหมือนกัน
“พวกเราจะกลับมา”
โนเฟ่เดินเข้ามาตบไหล่สเมบเบาๆ
สเมบเช็ดน้ำตาออก พยักหน้าอย่างแรง
แต่สิ่งที่พวกเขายังไม่มีเวลาคิดในตอนนี้ก็คือ ต่อให้ได้กลับมาบนเวทีการแข่งขันนี้ในวันข้างหน้า ก็ไม่ใช่คนกลุ่มเดิมอีกแล้ว และไม่ใช่ทีมเดิมอีกแล้ว
ใต้เวทีการแข่งขัน ทุกคนใน TSM นั่งเงียบอยู่บนที่นั่งผู้ชม แต่ละคนนั่งมองการฉลองที่กำลังดำเนินอยู่บนเวทีการแข่งขันอย่างเหม่อลอย สายตามีทั้งความปรารถนาและความผิดหวัง