กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ชนะแล้ว!!!”
“เราคือแชมป์!!!”
“วู้——!!! เย่——!!!”
กงจื่อเกอกระชากหูฟังออกอย่างแรงแล้วฟาดลงบนคีย์บอร์ด กางแขนทั้งสองโถมเข้าหาเหลียงเฉิน
ชนะแล้ว...?
ใบหน้าทั้งใบของหลิวชิงซงบิดเบี้ยวด้วยความตื่นเต้นสุดขีด แต่ภายใต้สีหน้าที่แตกร้าวนั้น ในดวงตายังมีความงุนงงอยู่เล็กน้อย
เขานึกถึงบทสนทนากับตงเหว่ยในร้านอาหารเล็กๆ ที่หนิงโปเมื่อครั้งนั้น
นึกถึงตอนที่ตัวเองแบกกระเป๋าสัมภาระใบเล็กด้วยใจประหม่า ขึ้นรถไฟมุ่งสู่เซี่ยงไฮ้พร้อมกับหลินเว่ยเสียง
นึกถึง...ครั้งแรกที่ได้เห็นเหลียงเฉิน
“สวัสดีครับทุกคน”