กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นายอย่าคิดมากไปหน่อยเลยนะ... ฉันให้คุณนอนห้องรับแขก”
“ฉันรู้นะ ฉันไม่ได้คิดมากสักหน่อย”
เหลียงเฉินส่งข้อความบอกที่บ้านว่าไม่กลับไปนอน เล่นคอมพิวเตอร์สักพัก แล้วก็ไปนอนห้องรับแขกแต่โดยดี
แต่พลิกไปพลิกมาก็ยังไงก็นอนไม่หลับ สุดท้ายหมดหนทางจริง ๆ ได้แต่หยิบงานฝีมือเก่าที่ไม่ได้ฝึกมานานกลับมาทำอีกครั้ง ต้องเคลียร์แม็กกาซีนให้ว่างเปล่าถึงจะสบายขึ้นหน่อย กว่าจะได้หลับก็ปาเข้าไปกลางดึก
ตื่นมาอีกวันก็สิบโมงกว่า รีบเก็บกวาดในสนาม เก็บกระดาษที่ทิ้งไว้ในถังขยะขึ้นมา เอาไปทิ้งในห้องน้ำแล้วกดชักโครก