กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กว่าสิบโมงนิดๆ ครอบครัวก็ส่งหลินเสี่ยวถงลงมาถึงใต้ตึก
รูปแบบหรือกำลังที่จัดมาอย่างเต็มที่ เหมือนส่งเจ้าสาวกลับไปเยี่ยมบ้านฝ่ายหญิงเลย
โบกมือลาพ่อ แม่ และพี่สาว เหลียงเฉินลากกระเป๋าเดินทางของหลินเสี่ยวถงด้วยมือซ้าย มือขวาจูงมือน้อยๆ ของเธอ สองคนเดินเคียงกันไปทางถนน
เหลียงเฉินคิดสักพักแล้วเอ่ยขึ้นว่า
“วางใจได้ ผมจะไม่ปล่อยให้พวกเขาทำเกินไปนัก แต่พวก...เอ่อ การคุยกันในวีแชตตามปกติคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอก็อดทนหน่อยนะ โอเคไหม”
“ไม่เป็นไร”
“ไม่เป็นไรจริงๆ นะ”
“ไม่เป็นไรหรอก”
เหลียงเฉินเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าหลินเสี่ยวถง ก็วางใจลงในที่สุด
ส่งหลินเสี่ยวถงถึงบ้าน เหลียงเฉินพูดยิ้มๆ ว่า “หรือว่าคืนนี้ผมจะพักที่บ้านเธอดี”