กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั้งสองมาถึงหน้าประตูใหญ่ มองปราดเดียวก็เห็นจ้าวรุ่ยกับพวกที่นั่งยองๆ อยู่ข้างทาง
ทั้งสามคนถือขาไก่ชิ้นโตคนละชิ้นในมือขวา มือซ้ายถือน้ำแร่คนละขวด แทะกันจนหน้ามันเยิ้ม
เดิมเหลียงเฉินยังกะจะถามว่าพวกเขาจะกินข้าวด้วยกันอีกไหม แต่ดูท่าคงไม่ต้องแล้ว ขาไก่งวงพวกนั้นใหญ่มาก ชิ้นเดียวก็อิ่ม เขามองผมของทั้งสามที่เปียกเหงื่อจนแห้งครึ่งๆ แล้วจับตัวกันเป็นกระจุก ไม่ต้องถามก็รู้ว่าคงเล่นมันส์กว่าหลินเสี่ยวถงอีก
จ้าวรุ่ยเห็นทั้งสองเดินมา ก็ควักขาไก่ชิ้นหนึ่งออกจากถุง: “กินไหม?”
พอเหลียงเฉินได้กลิ่นก็รู้สึกพะอืดพะอมขึ้นมาทันที รีบถอยออกไปยืนไกลๆ ส่ายหัว: “เรากินแล้ว”