กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เกือบสิบเอ็ดโมงของวันถัดมา ตอนที่หลินเสี่ยวถงตื่นขึ้น เหลียงเฉินได้จากไปแล้ว
บนโต๊ะกาแฟวางนมผสมน้ำผลไม้กับเค้กของหลัวเซินหนีน่าไว้ชุดหนึ่ง ใต้ของพวกนั้นมีกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งทับอยู่
【ถึงบ้านแล้วส่งข้อความมาหาฉันด้วย】
หลินเสี่ยวถงกดมุมปากที่ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัวลง พับกระดาษโน้ตแผ่นเล็กให้เรียบร้อยแล้วเก็บไว้ในช่องหนึ่งของกระเป๋า เปิดฝาออกดื่มนมไปหนึ่งอึก อืม รสสตรอว์เบอร์รีที่เธอชอบที่สุด
หยิบมือถือขึ้นมา พิมพ์ด้วยมือเดียว ส่งวีแชตไปหาเหลียงเฉิน
【ขอบคุณนะ】
ในจังหวะที่ได้รับข้อความนั้น เหลียงเฉินกำลังอยู่ระหว่างทางกลับฐานหลัก
เขานั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับของแท็กซี่คันหนึ่ง เปิดมือถือขึ้นมาดูแวบหนึ่ง มุมปากยกเป็นรอยยิ้ม
แต่ไม่ได้ตอบ เก็บมือถือยัดกลับเข้ากระเป๋าเสื้อไปเลย