เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 282 ปรมาจารย์บทฉือแห่งยุค
เหวินทงเทียนมีชีวิตอยู่ไม่ถึงสมัยราชวงศ์ซ่ง จึงไม่รู้จักซูซื่อ คนในโลกนี้ก็เลยไม่มีโอกาสได้อ่าน ‘เนี่ยนหนูเจียว รำลึกอดีตที่ผาแดง’ และไม่รู้ว่ากวีรุ่นก่อนเคยเขียนวรรคนี้ไว้ว่าอย่างไร
ทุกคนในงานเหมือนถูกสกัดจุดจนพูดไม่ออก ต่างเบิกตากว้างมองวรรคที่จูเซียวสั่วเขียนลงไป
ทุกคนคิดว่าจูเซียวสั่วจะลอกบทกวีชื่อดังของเหวินทงเทียน
แต่ใครจะคิดว่า แค่วรรคครึ่งหลังของจูเซียวสั่ว ก็ทำให้แม่น้ำฉางเจียงดูยิ่งใหญ่ขึ้นมาทันที
แม่น้ำฉางเจียงไหลเชี่ยวไปทางตะวันออก เกลียวคลื่นซัดวีรบุรุษเลือนหายไปจนหมดสิ้น
เฉิงหลงเจ๋อผู้ครองแคว้นรุ่นแรกเคยพาม้าลงกินน้ำที่แม่น้ำฉางเจียง เหวินทงเทียนอริยปราชญ์แห่งอักษรในยุคนี้ก็เคยขึ้นที่สูงแต่งบทประพันธ์
ทั้งคู่ล้วนเป็นวีรบุรุษ และต่างเคยทิ้งรอยเท้าไว้ที่แม่น้ำฉางเจียง