กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 188 เหมือนดั่งหิ้วสุนัขตัวหนึ่ง
ฉืออู่ยังคงนอนพักอยู่บนแท่นบรรทมอีกห้าวัน
เหลือเวลาอีกยี่สิบสองวัน
ระหว่างนั้นนางยังได้ส่องกระจกดูตัวเอง
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ร่างกายของนางอวบอิ่มขึ้นหนึ่งรอบ สีหน้าก็ดีเยี่ยม ทั้งยังงดงามขึ้นอีกหลายส่วน
ฉืออู่ยังคงพึงพอใจมาก
หากไม่เพราะต้องถูกกรอกสมุนไพรหนึ่งถ้วยทุกวันเว้นวัน นางคงกินจนตัวเองอ้วนกว่านี้ได้อีก
“อาจารย์ของข้าจะมารับเจ้าไปตอนปลายยามซวี เจ้ายังอยู่ที่นี่ได้อีกสองชั่วยาม”
ฉืออู่หันศีรษะไปมองกู้ทิงหานที่เดินเข้ามาในห้อง
“ไปที่ใด?”