กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 187 ใครกันที่ด่าข้า?
ยามนี้ฉืออู่แทบไม่อาจยืนหยัดด้วยตนเอง หากมิใช่เพราะนางเกาะขอบเตียงไม้แกะสลักไว้แน่น เกรงว่าคงล้มลงไปนานแล้ว
ประกอบกับชุดนอนเนื้อบางเบาที่นางสวมใส่ นางจึงดูเป็นดอกไม้สีขาวที่บอบบางและอ่อนช้อยอย่างแท้จริง
สตรีที่เดินเข้ามาเห็นนางเข้า แววตาพลันปรากฏร่องรอยดูแคลน
“เหตุใดจึงมีสภาพเช่นนี้? นางคู่ควรแก่การสังหารเฟิงโหลวอวี่แล้วหรือ?”
ฉืออู่นึกไม่พอใจ ทว่าเมื่ออยู่ใต้ชายคาผู้อื่นย่อมต้องก้มหัวให้
นางจึงปิดปากเงียบไว้ก่อน
กู้ทิงหานก้าวไปข้างหน้าแล้วโค้งกายกล่าว “อาจารย์”