กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 176 พวกเรานอนหลับมาตลอดทาง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น บรรพชนเร้นลับสวรรค์ก็หัวเราะออกมาอีกครั้ง “ประมุขตำหนักผู้นี้ช่างน่าสนใจนัก ยังไม่รีบไปจัดเตรียมสำรับอาหารให้ประมุขตำหนักและท่านอ๋องอีก”
กล่าวจบก็หันไปมองเผยจี้ ดวงตาที่ซ่อนอยู่ภายใต้รอยเหี่ยวย่นนั้นคมกริบดุจดั่งพญาอินทรี
“ก่อนที่เฒ่าชราผู้นี้จะปิดด่าน ประมุขตำหนักกษิติครรภ์ยังชื่อเฟิงโหลวอวี่ ตอนนั้นเคยได้ยินมาว่าตำหนักกษิติครรภ์มักจะทำ ‘การค้า’ กับผู้คนในราชสำนักอยู่บ่อยครั้ง แต่ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าตำหนักกษิติครรภ์จะสามารถคบหากับคนในราชสำนักจนถึงขั้นนัดแนะออกเดินทางท่องเที่ยวด้วยกันได้?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ผู้คนเต็มงานเลี้ยงก็เริ่มสนทนากันด้วยเสียงแผ่วเบา