กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 164 แผ่นแป้งนั่นดูน่าอร่อยยิ่งนัก
ในวันที่ห้าตอนที่ฉืออู่ตามขึ้นไปบนเกาะ
บนเกาะไม่มีผู้ใดอยู่อีกแล้ว เจียงอิ่นจือทิ้งจดหมายไว้ฉบับหนึ่ง บอกว่าสู้ไม่ไหวแล้ว จึงชิ่งหนีไปก่อน
คณะของเจียงอิ่นจือเปลี่ยนทิศทางเรือในยามค่ำคืน แล้วก็หนีไป
“สู้กันทุกวันก็ไม่ใช่เรื่องนะ? ถึงแม้จะวรยุทธ์ก้าวหน้าขึ้น แต่ร่างกายข้าก็รับไม่ไหวแล้ว”
ไป๋นั่วเอ๋อร์กำลังปลอบเด็กน้อยอยู่บนเรือ “พี่สาว ข้าเพิ่งเคยเห็นท่านหนีเป็นครั้งแรกนะเนี่ย”
เจียงอิ่นจือถลึงตาใส่ “พูดความจริงอันใดของเจ้า? พวกเราไปก่อนเถิด วันหน้ายังมีอีกมาก ไม่แน่ว่าการพบกันคราวหน้า ข้าผู้นี้อาจจะเก่งกาจกว่านางแล้วก็ได้!”